فرم‌های اداری، سایت‌های ثبت‌نام و بعضی سامانه‌ها محدودیت‌هایی مثل ۱۰۰ یا ۲۰۰ کیلوبایت دارند. یک عدد ثابت برای کیفیت وجود ندارد که هر عکس را دقیقاً به همان حجم برساند، چون پیچیدگی هر تصویر متفاوت است.
راه درست این است که اول فشرده‌سازی را امتحان کنید و اگر هنوز فایل بزرگ بود، ابعاد پیکسلی را کمی کاهش دهید؛ نه اینکه از همان ابتدا عکس را آن‌قدر بی‌کیفیت کنید که متن و چهره خراب شود.
برای عکس JPG، کاهش ملایم کیفیت معمولاً بیشترین صرفه‌جویی را بدون تفاوت محسوس ایجاد می‌کند. اگر به حجم هدف نرسیدید، کم‌کردن عرض و ارتفاع تأثیر زیادی دارد.
برای اسکرین‌شات، لوگو یا تصویر دارای متن، PNG گاهی واضح‌تر است اما می‌تواند بزرگ‌تر باشد. WebP برای استفادهٔ وب معمولاً تعادل خوبی بین حجم و کیفیت دارد.
عکس آسمان یا پس‌زمینهٔ ساده راحت‌تر فشرده می‌شود، ولی مو، برگ درخت، بافت پارچه و نویز دوربین جزئیات زیادی دارند و فایل بزرگ‌تری می‌سازند.
بنابراین رسیدن به ۱۰۰ کیلوبایت باید با آزمون روی همان تصویر انجام شود، نه با یک درصد ثابت برای همه.
چهره، نوشته‌های ریز و لبه‌های مهم را در اندازهٔ واقعی باز کنید. اگر پله‌پله یا تار شده‌اند، کمی کیفیت را بالا ببرید و در عوض ابعاد را کمتر کنید.